Siyasi Mektup: Patrice Lumumba'nın Karısı Pauline Lumumba'ya Son Mektubu

 Sevgili yoldaşım,

Sana bu sözleri, alıp almayacağını, ne zaman alacağını ve sen bunları okuduğunda hâlâ hayatta olup olmayacağımı bilmeden yazıyorum. Ülkemin bağımsızlığı için verdiğim mücadele boyunca, yoldaşlarımla birlikte tüm yaşamımızı adadığımız kutsal davanın, sonunda zafere ulaşacağından bir an bile şüphe duymadım. Ancak ülkemiz için istediğimiz şey - onurlu bir yaşam, mükemmel bir onur ve hiçbir kısıtlama olmaksızın bağımsızlık hakkı - bazı üst düzey yetkililerden doğrudan ve dolaylı, kasıtlı veya kasıtsız destek bulan Belçika sömürgeciliği ve onun Batılı müttefikleri tarafından asla istenmedi. Birleşmiş Milletler, yardım çağrısında bulunup tüm güvenimizi verdiğimiz o organizasyon.

Patrice Lumumba (1925-1961)

Bazı yurttaşlarımızı yozlaştırdılar; bazılarını satın aldılar; gerçeği çarpıtmak ve bağımsızlığımızı kirletmek için üzerlerine düşeni yaptılar. Başka ne diyebilirim? 'Ölü ya da diri, özgür ya da sömürgecilerin emriyle hapiste olması önemli olan benim şahsım değil. Önemli olan Kongo, bağımsızlığı kafese dönüştürülmüş zavallı insanlarımız, parmaklıkların dışından bazen şefkatle, bazen neşe ve keyifle bize bakan insanlar. Ama inancım sarsılmaz kalacak.  Halkımın er ya da geç iç ve dış tüm düşmanlarından kurtulacağını, sömürgeciliğin utancına ve aşağılanmasına hayır diyen bir halk olarak günün saf ışığında ayağa kalkacağını ve onurunu yeniden kazanacağını tüm kalbimle biliyor ve hissediyorum.  

Biz yalnız değiliz. Afrika, Asya ve dünyanın her köşesindeki özgür ve özgürleştirilimiş halklar, artık ülkemizdeki sömürgecilerin ve onların paralı askerlerinin olmayacağı güne kadar mücadeleyi bırakmayacak milyonlarca Kongolu'nun yanında kalacaklar. 

Pauline Lumumba (1937-2014)

Arkamda bıraktığım ve belki de bir daha göremeyeceğim çocuklarıma Kongo'nun geleceğinin güzel olduğunun ve ülkelerinin her Kongollu gibi onlardan da bağımsızlığımızı ve egemenliğimizi yeniden inşa etme gibi kutsal bir görevi yerine getirmelerini beklediğinin söylenmesini istiyorum. Çünkü adalet olmadan haysiyet olmaz ve bağımsızlık olmadan özgür insan olmaz. 

Ne acımasız saldırılar, ne acımasız kötü muamele, ne de işkence beni hiçbir zaman merhamet dilemeye yöneltmedi; çünkü kölelik ve aşağılanma içinde yaşamaktansa kutsal ilkeler için başım dik, sarsılmaz bir inançla ve ülkemin kaderine en büyük güvenle ölmeyi tercih ederim. Tarih bir gün sözünü söyleyecektir; Ancak Birleşmiş Milletler'de, Washington'da, Paris'te ya da Brüksel'de öğretilen tarih değil, sömürgecilikten ve onun kuklalarından kurtulmuş ülkelerde öğretilen tarih olacak. Afrika kendi tarihini yazacak ve Sahra'nın hem kuzeyi hem de güneyi şan ve şerefle dolu bir tarih olacaktır. 

Benim için ağlama yoldaşım; Artık bu kadar acı çeken ülkemin 'bağımsızlığını ve özgürlüğünü savunabileceğini' biliyorum. Yaşasın Kongo! Yaşasın Afrika!

Kara,  S. (2022). Cobalt Red: How the Blood of the Congo Powers Our Lives. St. Martin's Pres. Canan Williams tarafından İngilizce'den Türkçe'ye çevirilmiştir. https://historicalmenwomenplaces.blogspot.com/2023/10/the-final-letter-from-patrice-lumumba.html